Het gaat hier om de zogenoemde haarscheurtjes. De frequentie/hoeveelheid van deze scheurtjes kan niet op voorhand bepaald worden. De ene partij kan er veel bevatten, de andere minder maar hier bestaan geen normen voor (want het gaat tenslotte om een natuurlijk product).

Het WTCB heeft testen uitgevoerd op Twilight, net om te zien of de tegels in winter niet zouden barsten. Conclusie: de haarscheurtjes zijn dermate smal dat het daar opgehoopte, bevroren water geen kracht genoeg heeft om de tegel te doen breken. Vandaar wordt het aanvaard als excentriek kenmerk van de steen en kan het geen aanleiding geven tot klachten. Bij volledige uitdroging van de ondergrond (enkele maanden na plaatsing) verdwijnen de ‘natte’ aders spontaan. Bij regen nadien (water van bovenaf) kan het zijn dat het scheurtje wat langer nat blijft dan de rest van de tegel, maar dan spreken we slechts over enkele minuten.